.::دختر رويايي::.
فریدون فروغی
پسر آفتاب
عاشق تنها
هیئت شطرنج شهرستان بوکان
تنهاترین جزیره عشق
زیبا ترین قالب های عاشقانه
بزرگترین لینک باکس طراحان ایران
هاست و دامین

فروغ فرخزاد

آن کلاغی که پرید از فراز سر ما

و فرو رفت در اندیشه ی آشفته ، ابری ولگرد

خبر ما را با خود خواهد برد به شهر

همه می دانند همه می دانند

که ما از آن روزنه ی سرد عبوس ، باغ را دیدیم

و سیب را از آن شاخه ی بازیگر دور از دست چیدیم

همه می ترسند همه می ترسند

اما من و تو نترسیدیدم

وبه درخت و آب و آینه پیوند زدیم

سخن از پچ پچ دو نام یا هم آغوشی در أوراق کهنه یک دفتر نیست

سخن از گیسوی خوشبخت من است

با شقایقهای سوخته ی بوسه ی تو

وصمیمیت در طراری

و تولد وتکامل و بلوغ

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 1 قبل از ظهر | |

سیاوش - هیمن (برنگرد)

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 12 بعد از ظهر | |

پندهای صمیمانه

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 9 بعد از ظهر | |

روز والنتاین

 برای دانستن در مورد تارخچه روز والنتاین به ادامه مطلب

 رجوع فرمایید :

ادامه مطلب

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 0 قبل از ظهر | |

این شعر مورد علاقه من میباشد . امیدوارم لذت ببرید .

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند

در چه هنگامی بگویم من
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان
آی آدمها که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره جامه تان بر تن
یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابیش افزون
می کند زین آبها بیرون گاه سر گه پا
آی آدم ها که روی ساحل آرام ، در کار تماشائید !
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده ، بس مدهوش
می رود نعره زنان. وین بانگ باز از دور می آید :
" آی آدم ها .. "

و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رساتر
از میان آبهای دور یا نزدیک
باز در گوش این نداها
" آی آدم ها... " 

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 0 قبل از ظهر | |

در زندگي زخمهايي هست که مثل خوره در انزوا روح را آهسته در انزوا مي خورد
و ميتراشد.
 اين دردها را نميشود به کسي اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که اين
دردهاي باورنکردني را جزو اتفاقات و پيش آمدهاي نادر و عجيب بشمارند
و اگر کسي بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاري و عقايد خودشان
سعي مي کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقي بکنند -زيرا بشر
هنوز چاره و دوائي برايش پيدا نکرده و تنها داروي آن فراموشي بتوسط
شراب و خواب مصنوعي بوسيله افيون و مواد مخدره است- ولي افسوس
که تاثير اين گونه دارو ها موقت است و بجا ي تسکين پس از مدتي بر شدت درد
ميافزايد.
    آيا روزي به اسرار اين اتفاقات ماوراء طبيعي ، اين انعکاس سايهء روح
که در حالت اغماء و برزخ بين خواب و بيداري جلوه مي کند کسي پي
خواهد برد؟

                                                                                      صادق هدایت

[+] نوشته شده توسط سیاوش در 0 قبل از ظهر | |